Allereerst wil ik jullie bedanken voor de ontzettend mooie avond. Mijn ziel heeft heerlijk gedanst en graag deel ik deze ervaring met jullie. Ik ben met de Ayahuasca in aanraking gekomen door een collega van mij. Zij heeft een klein half jaar geleden een ceremonie bij jullie gevolgd.

Zij kwam als herboren terug op het werk (bedrijfscatering). Een glimlach van oor tot oor en zeer relaxt. Haar eerste woorden naar mij waren ‘Nu begrijp ik je eindelijk”. Hiermee doelde zij op mijn spirituele ervaringen die ik altijd enthousiast met mijn collega’s deel. Ik heb al van kinds af aan een sterke connectie.

Contact met overledenen en entiteiten. Een aantal jaar heb ik een heailingpraktijk gehad in Frankrijk. Dit zorgt dat ik een zeer relaxte levenshouding heb en zelfs tijdens de grootste druk op het werk de rust zelve blijf. Tijdens de ceremonie is zij op de plek geweest die mij zo eigen is, dit maakte mij erg nieuwsgierig naar haar beleving en deed mij besluiten een ceremonie bij te wonen.

Een kleine vijf jaar geleden ben ik weer terug gekomen naar Nederland voor de liefde en voor een spiritueel gerichte opleiding. In mijn achterhoofd nog steeds de intentie om ook hier een eigen praktijk op te zetten. Echter heb ik de afgelopen jaren energetisch het gevoel gekregen te moeten wachten. Tijdens een groeps meditatie vorig jaar ,die gericht was op het openen van een eigen bedrijf, stuitte ik op een enorme ijzeren deur waar ik niet door heen mocht. Omdat er voor mij geen drang zit om een praktijk op te zetten heb ik het maar even zo gelaten. Tot deze ceremonie, het leek me een mooi moment om de deur nader te bekijken.

Als voorwerp had ik een klein bronzen beeldje van Ganesha meegenomen die ik voor mijn mat had geplaatst. Na het innemen van de Ayahuasca ben ik even mediterend blijven zitten maar ik voelde al snel dat ik moest gaan liggen met mijn handen op mijn hartchakra. Vrijwel gelijk zag ik ontzettend mooie kleuren die sierlijk heen en weer bewogen. Het was een heerlijke gewaarwording. Het eerste beeld wat ik kreeg was van Jezus brandend aan het kruis waarna ik me in een kerk bevond en ik het gevoel kreeg alsof ik veroordeeld werd. Dit beeld verdween echter snel omdat ik getrokken werd naar iemand die aan de andere kant van de zaal enorm aan het overgeven was en het klaarblijkelijk erg moeilijk had. Ik wilde naar haar toe maar gelijk realiseerde ik me ook dat daar de begeleiding voor was en opgelucht blij heb ik het aan hen overgelaten. Opdat moment voelde ik een tikje op mijn hoofd, ik richtte mijn aandacht naar boven en voelde dat ik mijn handen boven mijn hoofd moest brengen. Deze werden vastgepakt en er werd ontzettend veel energie ingelegd tegelijkertijd verscheen er een metershoge Ganesha boven mijn hoofd. Rijkelijk versierd met kleuren en zijn grote slurf ging over heel mijn lichaam. De energie die ik in mijn handen had gekregen bracht ik over naar mijn hoofd. Ik liet deze volstromen om daarna de resterende energie over mijn lichaam uit te strooien. Daarna ben ik gaan vliegen. Ik weet niet met wie ik was maar ik voelde duidelijk dat ik niet alleen was. Herhaaldelijk hoorde ik de zin ‘wat is het toch mooi om jou te zijn. Dat je instaat bent je lichaam achter te laten en mee te gaan. Zonder omkijken, vol vertrouwen, wat is het toch mooi om jou te zijn.’

Steeds hoger voelde ik mezelf gaan tussen de geweldig mooie vibrerende kleuren. Vrij, blij,warm met als basis gevoel ‘thuis’. Niet in de zin van thuis komen maar puur thuis zijn. Een plek waar mijn ziel vaker bivakkeert (alleen dan zonder de enorme kleuren).

Ik was aan het dansen, vliegen, spelen en zo nu en dan stapte ik in een rollercoaster waarmee alles weer eens werd versneld. Een van de keren dat ik de rollercoaster zag zat een Syrische jongen die ook bij de ceremonie aanwezig was in het voorste karretje. Luid gillend en lachend gaf hij de voorzet waarna wij hem lachend volgden. Dolle pret.

Zo ging het eigenlijk een hele tijd voort in een soort van cirkeltjes. Steeds als ik boven aankwam werd ik me bewust van mijn lichaam. Ging ik even terug om te checken of alles oke was. Of ik niet moest plassen of overgeven maar niks van dit alles. Mijn lichaam lag rustig dus steeg ik weer op me onderwijl afvragend

‘er was toch iets met een deur?’ ‘Oh de deur, wil je die zien? Kom maar mee laat ik hem zien.’ En ik werd meegenomen richting een deur tenminste dat dacht ik maar toen was er een lachen ‘haha, deur.. welke deur? Er is helemaal geen deur’ Lachend gingen we weer omhoog en begon het vliegen weer en genoot ik weer van de heerlijke kleuren om me heen. Tot ik weer naar mijn lichaam werd getrokken en het ritueel zich weer van begin af aan voltrok.

De hele tijd heb ik in mijn eigen wereld gezeten waarbij alleen de muziek uit de ruimte tot me doordrong. Af en toe zag ik wel de deur opengaan en iemand naar buiten of binnen komen. Ik zag de begeleiding iemand aandacht geven als daarom gevraagd werd maar ik beleefde het als een soort toeschouwer. Regelmatig werd mijn aandacht getrokken naar de stoel achter mij waarbij ik vervuld werd met blijdschap als deze leeg was maar verstoord als er iemand op zat. Zeker als deze persoon Mo was. (sorry Mo, niet persoonlijk bedoeld. Mijn ziel wilde alleen die avond niet met je spelen.)   Verbaasd was ik toen de tweede ronde werd omgeroepen en ik al overeind zat nog voor ik in de gaten had wat er gebeurde. Ik kreeg mijn tweede drankje van een mooie jonge dame (ik ben haar naam kwijt) die er nu helemaal uitzag als een engel. Ik heb het drankje achterover gegooid en ben weer gaan liggen om mijn reis voort te zetten.

Ik weet niet hoelang het nog geduurd heeft maar op een gegeven moment tijdens mijn reis naar boven werd er gezegd ‘Je kan niet hoger dan hoog’ en het vliegen stopte. Voor mijn gevoel was dit vrij vlug na het innemen van het tweede drankje. De mooie kleuren en het heerlijke gevoel bleven wel. Ik had meer contact met mijn omgeving. Zag de begeleiding hun werk doen waarbij ze verbonden waren met mooie kleurrijke lijnen. Regelmatig kon ik een lach met ze wisselen waarbij ik ook de verbondenheid voelde. Ik lag veel meer met open ogen de ruimte in te kijken. Heb genoten van het kleurenspel van de lamp. Van de schilderijen die in elkaar overliepen en zo een geheel werd. Ik zag Mo liggen naast een van mijn mede reizigers, haar stevig omhelzend. Ik wisselde een blik met hem, innerlijk lachend om mijn energetische afwijzing van hem die nu vervangen was door een gevoel van goedkeuring. Een hele tijd heb ik zo rustig alles in me op liggen nemen waarbij ik me af en toe liet mee voeren met de muziek, constant met mijn vingers door mijn haren gleed en vaak en diep heb gegapen.

Op een gegeven moment kreeg ik weer zin in een sigaretje en tegelijk begon een vriend van mij die naast me lag tegen me te praten.  De wereld was weer terug en de reis weer voorbij……..

Een paar dagen lang heb ik de nawerking nog gevoeld maar voor mijn gevoel is alles nu weer bij het oude. Ik heb niet net als mijn collega en zoals ik in veel andere verhalen lees het gevoel dat er iets wezenlijks in mezelf veranderd is. Maar dat is net zoals er tijdens de reis tegen me werd gezegd ‘Je kan niet hoger dan hoog’ . De goede verbinding heb ik altijd gehad. Het neerzetten van mezelf hier op aarde is door mijn kleine ego een hele uitdaging. Want waarom zou je actie ondernemen als het NU al goed is. Wellicht dat moeder Aya daar nog aan het werk is en ik binnenkort ineens kan zeggen ‘hier sta ik dan’

Nogmaals ontzettend bedankt voor deze mooie ervaring aan allen die er bij aanwezig waren.

Liefs,

Peggy

Vorige ervaring
Volgende ervaring